Seler


Seler może przysporzyć ogrodnikowi kilku problemów niespotykanych w uprawie większości innych warzyw ogrodowych. Jednak możliwość posiadania tego pysznego warzywa do połowy lata lub do zakończenia sezonu wakacyjnego będzie godziwą zapłatą za dodatkową troskę nad ogrodem.

Seler powinien być uprawiany w pomieszczeniach, w których panuje odpowiednia temperatura wzrostu. Najbardziej zadowalająca temperatura waha się od 21 do 24 stopni Celsjusza. Temperatura nie powinna być także niższa niż 15 stopni Celsjusza przez dłuższy okres czasu. W takim przypadku roślina szybko więdnie zaraz po jej osadzeniu w ziemi. Nasiona selera powinny być wysiewane około dziesięciu tygodni przed innymi sadzonkami, które mają być osadzone w ogrodzie.

Rośliny można hodować z nasion wysiewanych w małych pudełkach, które można następnie łatwo pielęgnować w domu. Ponieważ nasiona są małe i wolno kiełkują, to nie powinny one być przykrywane ziemią więcej niż na jedną trzecią objętości ziemi w doniczce. Nie można także dopuścić do wyschnięcia ziemi przed kiełkowaniem. Gdy sadzonki osiągną wysokość około 3 centymetrów lub zauważymy pierwsze liście, to należy je przesadzić w inne miejsce w rozstawie co najmniej 5 centymetrów w każdym kierunku. Taka odległość pozwala na stworzenie dogodnych warunków.

Seler nie jest przystosowany do uprawy na gruntach suchych, chyba że gleba jest wyjątkowo dobrze zaopatrzona w wilgoć. Ponieważ tak wiele zależy od charakteru gleby, nie można ustanowić twardych i jednolitych zasad nawadniania. Zawsze należy stosować wystarczającą ilość wody w celu utrzymania stałego wzrostu rośliny.

Blanszowanie selera

Blanszowanie selera

Blanszowanie selera

Seler, który ma być wykorzystywany późnym latem i jesienią może być blanszowany przez dziesięć dni do dwóch tygodni przez zbiorem. Proces blanszowania powoduje wydłużenie delikatnych łodyg wewnętrznych co szybko spowoduje znaczne zwiększenie plonu. Gotowe do blanszowania rośliny muszą mieć od 25 do 35 centymetrów wysokości.

Istnieje kilka metod blanszowania. Niektórzy ogrodnicy układają deski po obu stronach rzędów. Takie deski powinny mieć wystarczającą szerokość, aby chronić wszystkie liście oprócz górnych, które powinny mieć stały dostęp do słońca. Dolne krawędzie desek rozmieszcza się w odległości 25 centymetrów od siebie.

Blanszowanie można także osiągnąć przez złożenie gazet do odpowiedniej szerokości i związanie ich wokół poszczególnych roślin. Niezależnie od wybranej metody blanszowania nie powinno się blanszować jednorazowo zbyt dużej liczby roślin. Istnieje pewne niebezpieczeństwo, że blanszowane rośliny może zaatakować jakaś choroba i wtedy stracimy wszystkie związane razem.

Czasami ogrodnicy blanszują seler stopniowo okrywając go ziemią. Chociaż ta metoda wydaje się skuteczna to nie jest zalecana jako ogólna praktyka. Takie działanie hamuje rozwój rośliny i tworzy doskonałe warunki do rozwoju chorób.

Wiele osób uważa, że nieblanszowany seler ma taki sam smak i delikatność jak blanszowany produkt. Teraz już wiemy, ze blanszowany seler traci część witamin. Dlatego też na rynku pojawia się coraz więcej selera nieblanszowanego i wydaje się prawdopodobne, że za kilka lat blanszowanie może zostać przerwane jako praktyka handlowa.

Zbiór i przechowywanie selera

Zbiór i przechowywanie selera

Zbiór i przechowywanie selera

Seler zbiera się przez podniesienie z ziemi całych roślin. Jeśli ma być przechowywany to większość lub wszystkie korzenie powinny pozostać z rośliną, ale bezwartościowe liście zewnętrzne można usunąć.

Istnieje kilka metod przechowywania selera. Niektórzy ogrodnicy trzymają go tam, gdzie jest uprawiany usadawiając go na glebie. Łodygi kukurydzy, odpadowe siano i podobne materiały są następnie umieszczane nad rzędami i utrzymywane w miejscu  pomocą desek lub kolejnej warstwy ziemi. Można zastosować dodatkowe pokrycie jeśli tylko temperatura powietrza zrobi się chłodniejsza. Jest to jedna z najlepszych metod przechowywania selera. W ten sposób warzywo będzie kruche i delikatne. Seler można przechowywać także w piwnicach, które są chłodne i wilgotne, woda nie pozwoli mu zwiędnąć. Rośliny umieszcza się blisko siebie na ziemi z nienaruszonymi korzeniami, a wokół nich trochę wilgotnej gleby. Dodatkowo można podać wodę, jeśli tylko widać pierwsze oznaki jej braku.

Prawdopodobnie najpopularniejszą metodą przechowywania selera są okopy. Rowek o głębokości od 25 do 30 centymetrów wykopywany jest w dogodnym miejscu, którym nie będą przeszkadzały wody powierzchniowe. Taki rów może mieć dowolną pożądaną szerokość, ale zwykle stosuje się wymiary od 25 do 32 centymetrów. Seler osadza się w rowie z nienaruszonymi korzeniami. Aby zapobiec więdnięciu gleba na dnie wykopu powinna być lekko podlewana. Deski lub inne odpowiednie materiały są następnie umieszczane nad wykopem i pokrywane sianem lub słomą. Dopóki pogoda nie będzie wystarczająco chłodna, aby seler nie nagrzewał się w wykopie, należy zapewnić właściwą wentylację. Gdy pogoda staje się zimniejsza, pokrycie nad wykopem można zagęścić dodając naprzemiennie warstwy słomy i gleby.

Jeśli zachowana zostanie odpowiednia ostrożność w przechowywaniu selera to powinien on się utrzymać w dość dobrym stanie do końca sezonu zimowego.

Odmiany selera

Odmiany selera

Odmiany selera

Golden Self Blanching to najpopularniejsza odmiana w kulturze domowej. Jest to jedna z najwcześniejszych, a także jedna z najlepszych odmian smakowych. Rośliny te osiągają średnią wysokość, są krępe i zwarte. Liście ma jasno zielone, a łodygi mocne o delikatnym orzechowym smaku. Wysoki szczep ma nieco dłuższe łodygi liściowe niż starsze szczepy karła, ale osiągają przez to mniejszą średnicę i nieco wcześniej dojrzewają.

Golden Plume  to kolejna doskonała wczesna odmiana przypominająca wyglądem i właściwościami Golden Self Blanching, jednak dojrzewa od pięciu do siedmiu dni wcześniej.

Easy Blanching to znakomita odmiana wczesna. Jest nieco wyższa niż Golden Self Blanching, ale dojrzewa około dwa tygodnie później.